ذكورى از أو بجاى نمانده است كه البتة با « مئناث » نبايد خلط شود ، ولى در موارد ديگر حتّى چنين معنا ومرادي هم از آن استنباط نمىشود ، وبهر صورت اين ضعيف عاجز ، معنى اين اصطلاح را ندانست ، وخداوند تبارك وتعالى به آنكه أو را بر معنى اين اصطلاح موضوعه در نزد نسّابين ، واقف سازد خير مرحمت فرمايد « 1 » . 4 - در كتابت همزهء « ابن » گرچه از نظر رسم الخط معهود ومذكور در كتب صرف ونحو ، تا آنجا كه ممكن بود از شيوهء درست كتابت پيروى شد ، ولى از لحاظ معنا وموضوعيّتى كه حذف ويا ابقاء اين همزه در نزد علماى أنساب دارد ورسم الخطّى كه معظّم لهم ، رحم اللّه الماضين وحفظ الباقين ، در اين باب رعايت مىفرمايند ، به مناسبت آنكه رسم الخط نسخ مخطوطهء سابق الذكر در هيچ يك از دو صورت مذكور ( يعنى نه از جهت صرف ونحو وأدب الكتاب ونه از لحاظ تواضع واصطلاحى كه علماى نسب در آن باره فرموده‌اند ) اتّفاق واتّحاد نداشت ، در اين متن چاپى هيچ گونه رعايتى بعمل نيامده است . 5 - ألف مقصوره كه در مرتبهء چهارم وپس از آن ، قرار دارد نه تنها در مخطوطات كلّا يك دست ويك نواخت نوشته نشده است ، بلكه در هيچ يك از مخطوطه‌ها نيز رعايت همآهنگى ويك نواختى كتابت اين ألف بعمل نيامده ، في المثل « المرجى » و « المثنّى » گاهى بهمين صورت وگاه بصورت « المرجا »

--> ( 1 ) الحمد اللّه تعالى بعد از چاپ اوّل اين كتاب ، معناى كنائى اين كلمهء المخلّ را كه كنايهء از « أحول » ( - لوچ ) است در « المنتخب من كنايات الأدباء وإشارات البلغاء » يافتم ، ولى متأسّفانه اكنون امكان مراجعهء بآن كتاب ونقل عين عبارات آن را ندارم .